அம்மா,

அம்மா

"அடி முடி தேடினாலும் 
அகராதியை புரட்டினாலும் 
முழுமையாக அர்த்தம் புரியாத 
உயிருள்ள  சித்திரம் 
அம்மா "

அம்மா

உன்னுள் நான் இருக்க
பார்த்து பார்த்து என்னை
பக்குவமாய்……

பெற்றெடுத்-தாய்……………!!

தவறி விழுந்து நான்
அழ
காரணமின்றி நீ அழு-தாய்…………….!!

எனக்கு உணவூட்ட
நீயும் குழந்தை ஆனாய்……….!!

அப்பா என்னை அதட்ட
அவரை நீ மிரட்டினாய்……!!

தாய் மட்டும் அல்ல
முதல் தோழியும் நீதான்………!

அன்பின் உண்மையும்
காதலின் அர்த்தமும்
உன்னிடம் கற்றுக்கொண்டேன்………!!

அன்று நீ  தந்த
தண்டனைகளின்  அர்த்தத்தை
இன்று புரிந்து கொண்டேன்………!!

என்னை சுமந்த உன்னை
நான் சுமக்க விரும்ப வில்லை………….

நான்கு பேர்  என்னை  சுமக்கும் வரை
என்னுடன் நீ இரு
அது போதும்…...

அம்மா

அம்மா 

அம்மா நான் வீழ்ந்தபோதெல்லாம்ஓடிவந்து 
 அணைத்துக்கொள்ளும் அன்பின் 
உருவம் நீ 
கைபிடித்து ,நல்லவை தீயவை
யாவையும் அறியத்தந்தவள் நீ 
நான் உயரும் போதெல்லாம் 
 என் உயர்வு கண்டு பெருமிதம் 
கொண்டவள் நீ 
உன் அன்பு வற்றாதநதியாய் என்றும் 
எனக்குள்ளே......



எழுதியவர்  
திருமதி சிவக்குமாரி  சாந்தன்  
(sindelfingen Germani)

அம்மா

அம்மா

அம்மா

அண்டத்திலிருந்து அகிலம் 
தாண்டி சென்றாலும் 
நான் அனைவரும் 
அரை நொடியில் காணும் 
சொர்க்கம் அன்னையின் மடியே 
வீடு 
வந்த கையோடு
வாவென்று அரவணைத்து
இன்னமுது ஊட்டுவாளே
ஈன்ற அன்பு போல
பாசத்தை கூற நான் கண்ட
உவமை
வரட்சியில் உழவனின்
வேண்டுதலுக்கு
கிடைத்த அற்புதமான அமுத சுரவியான
மழையே
மலை போல அன்பை
எப்போதும் எதிர்பார்க்காமல்
பொழிவாளே ..என்று எப்போதும் நான் கண்ட தெய்வம்
தாய் தானே